Met m’n tong op m’n schoenen rol ik rond half acht ’s avonds De Mythe in. Bij binnenkomst zie ik met een schuin oog hoe Don Quixote een paar muilezeldrijvers staat af te rossen. Maandagavond hebben we perfect gerepeteerd, maar deze keer is ‘’de Don’’ zelf weer aanwezig en daardoor zindert het gelijk op de vloer. Hij is van het type dat nooit verzaakt. De vloer is zijn boksring en daar geef je je nooit gewonnen.
Voor ons allemaal geldt: doe het met heel je hart. Je kunt niet de beste van de hele ploeg zijn, maar wel altijd altijd de beste van jezelf. Dus het allerbeste geven van wat je in huis hebt. Dat krijgt je niet cadeau. Daarvoor moet je heel je hebben en houden in de strijd gooien. De beste voorstelling is de voorstelling waarin het grootste aantal dansers, zangers, muzikanten en spelers het beste van zichzelf gegeven hebben. Als je verzaakt, verzaak je ook voor een ander.
We repeteren scherp en goed. Opperbaas Willem is tevreden met de progressie. De klokt tikt door, dus is het groeiende niveau meegenomen. Aan het eind van de avond straalt de vermoeidheid van de spelers af, maar er is nog tijd voor een dik half uur zangles. Tekstbegrip, articulatie, timing… alles moet kloppen. Het lijkt haast onbereikbaar. Lijkt.. J
Koen
PS de filmpjes hadden er vanavond geen zin in, dus de exclusieve interviews houdt u nog tegoed
0 reacties:
Een reactie posten