Deadline

Ik worstel. We zitten een week voor de premiere en ik worstel. Ik weet zeker dat het goed komt en toch ben ik er niet gerust op. Ik heb in het verleden rollen gespeeld met lappen tekst, die er als vanzelf uitrolden en waarmee ik goed uit de voeten kon. In La Mancha heet de Gouverneur een belangrijk personage te zijn, die onder de gevangenen veel te vertellen heeft, maar qua tekst komt dat niet tot uiting. Ik heb eigenlijk zelden zó weinig tekst gehad.

Misschien is juist dat wel de worsteling. De zoektocht naar houvast zónder tekst en de tweede zoektocht is die naar acceptatie. Accepteren dat je rol niet afhankelijk is van tekst. Je ‘’bent’’ je personage, maar hoe laat je dat zien, zonder ‘’te spelen’’, maar juist door ‘’te zijn’’? Een paar dagen geleden dacht ik dat ik de Gouverneur bij zijn lurven had en nu twijfel ik weer. En toch weet ik zeker dat het goed komt.

Ik ben een man van deadlines. Ik leef ermee en ik leef ertegen. Zonder deadline komt er niets uit mijn vingers en ik ben ook van het soort dat nieuwe deadlines stelt, zodra er één gehaald is. Mijn omgeving wordt er soms gek van. Om van mezelf maar te zwijgen. Ik móet in de huid kruipen van de Gouverneur. Het is mijn deadline.

Wat er moeilijk aan is? Een paar voorbeelden:

- speel een Gouverneur die geen gouverneur is, maar eigenlijk gevangene
- doe dat met weinig woorden
- La Mancha is een theaterstuk in een theaterstuk, wat doet dat met de Gouverneur?
- speel van ‘’hard’’ naar ‘’zacht’’, hoe ziet die ontwikkeling eruit?
- speel vooral fysiek zonder heel fysiek te zijn
- de visie van Willem tegenover de visie van Peter
- enz.

Ik vermaak me nog wel even :-)

’s Avonds rijd ik terug van De Mythe naar Middelburg. Bij Middelburg is een omleiding. Ik zit zwaar in gedachten en ik raak even de weg kwijt. Hier ook al? Ik word teruggestuurd, langs Nieuw- en St Joosland en als ik de afslag genomen heb, realiseer ik me dat ik vlak langs de plek rijd waar we straks optreden. Het is aardedonker en terwijl ik naar rechts kijk, blijven mijn koplampen recht vooruit wijzen. Hoe ziet het er daar uit? Is er sowieso al iets te zien? Iets van een van godvergeten plek? Oneindig wijde vlakte?

Ze noemen mij de Gouverneur. Nu nog laten zien waarom.

Koen