De Man Van La Mancha: 2010-09-12

13 september 2010

Morgen beter?

De orde van de dag begint om 6.45 uur met een wekker die zich niets aantrekt van m’n gemoedstoestand. Het is in alle opzichten ‘’the day after’’. Ik voel dat m’n lichaam nog bezig is de laatste resten van de avond ervoor te verwerken. Tegelijkertijd maakt een soort griep misbruik van mijn gastvrijheid. Conclusie is dat ik er wel eens beter voorgestaan heb deze maandagmorgen.
Terwijl de hartslag van La Mancha mij kloppende slapen bezorgt, maak ik me op voor de dag waarvan ik nu al weet dat-ie niet wordt bijgeschreven in mijn top 10. Op het werk wacht me een intensieve, urenlange vergadering. Niet over de organisatie zoals-ie is, maar zoals-ie kan zijn. En ik weet inmiddels dat zoiets niet eenvoudig ligt. Wél populair. Hele theaters lopen vol voor deze thematiek.
Het wordt een dag van botsende hersenhelften (La Mancha tegen werk; werk tegen La Mancha) en pas in de loop van de middag, na het ‘’storten’’ van enige medicatie tegen algehele malaise, begint er weer iets te dagen en durf ik een kijk te nemen in de figuurlijke rugzak waarin ik alle herinneringen bewaar. Ik surf nog even naar www.demanvanlamancha.nl en constateer tot mijn vreugde dat vele honderden mensen de maandag nodig hebben als afkickdag.
De avond ervoor zei ‘’Onda’’ Cora nog tegen me: ,,Wat jammer dat het voorbij is’’. En ik nog stoer antwoorden: ,,Jammer ja, maar dat zou het over een maand ook geweest zijn. Misschien nog wel erger. Daarom is het goed dat het nu voorbij is’’. Mijn hart laat als proteststem iets heel anders weten. Het voelt alsof ik op m’n knieën nog even terugwil naar onze plek waar het leven was zoals het zou kunnen zijn.
Morgen beter?